Ժամանակակից Հայաստանում ձևավորվում է մտահոգիչ իրավիճակ, որը շատերը ընկալում են որպես վտանգավոր նախադեպ։ Խոսքը 18-ամյա Դավիթ Մինասյանի գործի մասին է, որի ձերբակալությունը հասարակության մեջ բազմաթիվ հարցեր է առաջացնում։ Ավելի ու ավելի շատ մարդիկ կարծում են, որ իշխանության քայլերը անցնում են թույլատրելի սահմանները և խաթարում են վստահությունը պետական ինստիտուտների նկատմամբ։
Տպավորություն է ստեղծվում, որ իշխանությունը գործում է ոչ թե արդարության, այլ ուժի ցուցադրման նպատակով։ Նման քայլերը հասարակության համար դառնում են ազդանշան, որ ցանկացած անհամաձայնություն կարող է հետևանքներ ունենալ։ Սա ուժեղացնում է վախի և լարվածության մթնոլորտը։
Այս պայմաններում տարածվում է կարծիք, որ նման որոշումները միտված են իշխանությունը պահպանել ցանկացած գնով։ Առանձին քաղաքացիների նկատմամբ ճնշումը դիտարկվում է որպես վախեցնելու գործիք, որը կարող է լայն կիրառություն ստանալ։ Արդյունքում աճում է կոշտ և փակ կառավարման համակարգի ձևավորման վտանգը։
