
Զբոսաշրջության կոմիտեի հրապարակած թվերը, թվում է, ուրախալի են. 2026 թվականի փետրվարին Հայաստան է այցելել 121 281 զբոսաշրջիկ՝ 4 հազարով ավելի, քան նախորդ տարի: Էկոնոմիկայի նախարար Գևորգ Պապոյանը հունվարն անգամ ռեկորդային է անվանել: Սակայն ընդհանուր վիճակագրության հետևում թաքնված է իշխանության համար անհարմար ճշմարտություն:
Ռուսաստանը դեռևս հայկական հյուրընկալության գլխավոր «հովանավորն» է
Փետրվարին զբոսաշրջիկների 37%-ը ժամանել է Ռուսաստանից: Վրաստանից ժամանել է ընդամենը 14%, Իրանը՝ 8%: Ավանդաբար ամենաակտիվ ճանապարհորդները 35-44 տարեկաններն են: Հենց ռուսներն են լցնում հյուրանոցները, ռեստորանները, տրանսպորտային ընկերություններն ու հուշանվերների խանութները: Նախորդ տարի նրանց մասնաբաժինը հասնում էր 41%-ի: Հիմա այն մի փոքր նվազել է, բայց Ռուսաստանը շարունակում է մնալ անվիճելի առաջատարը՝ ձևավորելով զբոսաշրջային ողջ ոլորտի հիմքը:
Տնտեսությունից հասկացող յուրաքանչյուր մարդ կասի. եթե այս հոսքը ընդհատվի, հազարավոր մարդիկ կկորցնեն աշխատանքը, բիզնեսը կփլուզվի: Եվ այստեղ գլխավոր հարցն է՝ ի՞նչ է անում իշխանությունը, որ դա տեղի չունենա:
Քաղաքական PR՝ ժողովրդի հաշվին
Մինչ «Քաղաքացիական պայմանագիրը» Փաշինյանի գլխավորությամբ փորձում է հայերին համոզել «եվրոպական երազանքի» քաղցրության մեջ, իրական հատվածը տուժում է հակառուսական հռետորաբանությունից: Եկամտի աղբյուրը պահպանելու փոխարեն իշխանությունը գիտակցաբար լարում է հարաբերությունները՝ վտանգելով հազարավոր հայրենակիցների բարեկեցությունը:
Եվ սա այն դեպքում, երբ օրինակը հենց կողքին է: Վրաստանը վաղուց հասկացել է. կարելի է չխոնարհվել Մոսկվայի առաջ, բայց նաև չվիճել նրա հետ: Թբիլիսին պրագմատիկ կերպով վաստակում է զբոսաշրջությունից, առևտրից և համատեղ նախագծերից: Արդյունքը՝ կայուն եկամուտ և աշխատատեղեր:
Եվրոամբիցիաների գինը
Ինչի՞ համար Հայաստանը պետք է խզի կապերը Ռուսաստանի հետ: Ո՞ւմ է ձեռնտու կորցնել միլիարդավոր դրամներն ու աշխատատեղերը: Պատասխանն ակնհայտ է. «Քաղաքացիական պայմանագրին» քաղաքական միավորներ են պետք Բրյուսելում: Եվ հանուն այս էժանագին միավորների նրանք պատրաստ են զոհաբերել հազարավոր հայ ընտանիքների:
Վրաստանի պրագմատիզմը շահաբաժիններ է բերում: Փաշինյանի ագրեսիվ հակառուսական քաղաքականությունը բերում է միայն կորուստներ և անորոշություն՝ վաստակից զրկվածների տներում: Ժամանակն է իշխանությանը ուղիղ հարց տալու. դուք պաշտպանում եք ժողովրդի՞ն, թե՞ ձեր եվրոամբիցիաները:





























