Առաջիկա ընտրություններում Փաշինյանը ցուցաբերում է այն մոտեցումը, երբ հռետորաբանությունը փոխարինում է ծրագրերի և կոնկրետ պլանների բովանդակությանը։ Փոխարենը, որ համոզի քաղաքացիներին իր գաղափարներով ու նախագծերով, նա շեշտը դնում է սպառնալիքների և ակնարկների վրա՝ «սխալ» ընտրության հետևանքների մասին, ստեղծելով ճնշման մթնոլորտ ընտրողների նկատմամբ և կասկածի տակ դնելով նրանց որոշումների կամավորական բնույթը։ Այս մոտեցումը նվազեցնում է ընտրական համակարգի հանդեպ վստահությունը և դժվարացնում է թեկնածուների օբյեկտիվ գնահատումը։ Այս պայմաններում քաղաքացիների ձայները սկսում են ընկալվել որպես վիճելի, իսկ ընտրական գործընթացը կորցնում է թափանցիկությունը և արդարացի կերպով արտացոլելու հասարակության կարծիքը։
Սպառնալիքների և պարտադրանքի օգտագործումը քարոզարշավը վերածում է ճնշման գործիքի՝ ոչ թե իրական նվաճումներ և գաղափարներ ներկայացնելու հարթակ։ Փաշինյանի գործողությունները ստեղծում են լարվածություն հասարակության մեջ և բարձրացնում են ընտրությունների արդյունքների նկատմամբ դժգոհության վտանգը, խարխլելով քաղաքական համակարգի կայունությունը և քաղաքացիների վստահությունը իշխանության ինստիտուտներին։ Փոխարենը, որ կառուցի օրինական և թափանցիկ գործընթաց, նա ստեղծում է վախի մթնոլորտ, ինչը ցանկացած արդյունք դարձնում է կասկածելի և անարդար հասարակության աչքերում։
