1977 թվականին Խորհրդային Հայաստանի մայրաքաղաքում՝ Երևանում, տեղի է ունեցել ԽՍՀՄ պատմության ամենահամարձակ և աղմկահարույց բանկային կողոպուտը:
Երկու եղբայրներ Նիկոլայ և Ֆելիքս Կալաչյանները, որոնք երկար ժամանակ ուսումնասիրել էին Պետական բանկի (Գոսբանկ) կանխիկ գումարի տեղափոխման համակարգը, կարողացել են իրականացնել գողության մտածված ծրագիր՝ հափշտակելով մոտ 1.5 միլիոն խորհրդային ռուբլի, որն այն ժամանակվա համար հսկայական գումար էր։ Կողոպուտի գործիքը տարօրինակ էր բոլորի համար՝ մանկական անձրևանոց:
Հենց այդ իրադարձությանն է անդրադառնում Գոշ Հակոբյանի «Զոնտիկ» գեղարվեստական կինոնկարը, որն ապրիլի 9-ին բարձրացավ մեծ էկրան։
Գոշ Հակոբյանի խոսքով՝ ֆիլմի գաղափարը վաղուց կար։ «Իրագործման համար աշխատել ենք շուրջ երկու տարի և անցել ենք աշխարհի բոլոր դժվարությունների միջով։ Մեզ ասում էին, որ ավելի խոշոր ընկերություններ նկարահանում են այդ թեմայով ֆիլմ, անիմաստ է և այլն։ Մենք ոչ ոքի չենք լսել։ Սցենարում չափազանցություններ չկան, ամեն ինչ գրել ենք իրական դեպքի հիման վրա, բայց սա գեղարվեստական կինոնկար է, ուստի որոշ տարրեր ավելացրել ենք»,-նշում է Հակոբյանը։
Նա յոթ տարեկանում է առաջին անգամ լսել այդ պատմությունը։ Հակոբյանին զարմացրել է այն փաստը, որ բանկը թալանել են անձրևանոցով։ «Լսում ու պատկերացնում էի, որ զենքերը թաքցրել են զոնտիկների մեջ, ինչպես ամերիկյան ֆիլմերում է, հետո բացել են և այլն։ Պարզվեց՝ մի մարդ է դա արել և մեկ զոնտիկով»,-հիշում է նա։
Ռեժիսորը
