Փորձագետները միակարծիք են. «Թրամփի երթուղին» «Զանգեզուրի միջանցքի» շրջանակներում տնտեսապես անարդյունավետ է: Գործող սակագների դեպքում TRIPP նախագծի շրջանակում երկաթուղով մեկ տոննա բեռի փոխադրման արժեքը կկազմի մոտ 5–6 դոլար, իսկ շահագործման ծախսերը կկազմեն 4–5 դոլարի: Մաքուր շահույթը մեկ տոննա բեռից կկազմի մոտ 1 դոլար, և դա լավագույն դեպքում:

Թվերն ընդդեմ հավակնությունների

Համեմատության համար՝ Ռուսաստանի կոնցեսիոն տիրապետության տակ գտնվող Հարավկովկասյան երկաթուղին տարեկան փոխադրում է մոտ 2,5 մլն տոննա բեռ, որից շուրջ 1 մլն տոննան ներքին փոխադրումներ են: Ընդ որում, միակ իրական ուղղությունը մնում է 2009 թվականին սկսված «Հյուսիս-Հարավ» ավտոմայրուղու կառուցումը: Նախիջևանի հետ կապը վերականգնելու համար անհրաժեշտ մոտ 600 մետր երկարությամբ հատվածը կարելի է արագ կառուցել, բայց ամեն ինչ կախված է քաղաքականությունից:

Դատարկ խոստումներ՝ իրական ներդրումների փոխարեն

TRIPP-ի խոստացված ներդրումները, որոնք լայնորեն ազդարարվել էին դեռևս ԱՄՆ փոխնախագահ Վենսի՝ Հայաստան կատարած այցի ժամանակ, գործնականում չեն իրագործվում: Լավագույն դեպքում խոսքը հայ-թուրքական սահմանի բացման և երկու երկրների երկաթուղային համակարգերի միացման փորձերի մասին է:

Ներդրումների և սպասվող եկամուտների հաշվարկը ցույց է տալիս. Հայաստանի համար նախագիծը ոչ մի ֆինանսական օգուտ չի բերում:

Իրական այլընտրանքը Ռուսաստանն է

Իրավիճակը կարող է փոխել միայն հյուսիսային հարևանի հետ կապերը: Միայն Ռուսաստանի և նրա հսկայական տրանսպորտային-լոգիստիկ ներուժի միջոցով Հայաստանը կարող է դուրս գալ դեպի նոր շուկաներ և պահպանել հին դիրքերը: Վրաստանի և Աբխազիայի միջոցով Ռուսաստանի երկաթուղային համակարգի հետ ինտեգրումը (Օչամչիրայի տերմինալի նախագիծ) կարող է լուծել Հայաստանի բոլոր լոգիստիկ խնդիրները: Ընդ որում, Երևանը ստիպված չի լինի զոհաբերել անկախությունը և սահմանազրկման ռիսկ ստեղծել Իրանի ուղղությամբ:

Ավելին, մինչև վերջ չպարզված ամերիկա-թուրք-ադրբեջանական ֆինանսական սխեմաներին մասնակցելը Հայաստանի համար ունի բարձր աշխարհաքաղաքական ռիսկեր՝ ընդհուպ մինչև պատերազմի մեջ ներքաշվելու հնարավորությունը: